Największym problemem wielu projektów nie jest brak możliwości technologicznych. Jest nim niepewność, czy budowane rozwiązanie rzeczywiście rozwiązuje problem, który ma znaczenie dla użytkownika lub firmy. 

Organizacje mogą przez miesiące pracować nad wymaganiami, analizami, makietami i roadmapami, zanim użytkownik zobaczy działający produkt. AI pozwala część tej pracy wykonać znacznie szybciej. 

Startupy od dawna wykorzystują prototypowanie, testy użytkowników i szybkie eksperymenty. Ich celem nie jest stworzenie idealnego produktu na pierwszym etapie. Chodzi o zdobycie wiedzy możliwie szybko i przy kontrolowanym koszcie. 

W odcinku pada stwierdzenie, które dobrze oddaje tę filozofię: 

„Pomysły są tanie.” 

Sam pomysł nie ma dużej wartości tylko dlatego, że jest nowatorski. Wartość pojawia się wtedy, gdy można sprawdzić, czy odpowiada na realną potrzebę i czy użytkownicy chcą z niego korzystać. 

„Nie tworzymy gigantycznej listy wymagań. Tworzymy coś klikalnego, coś, co można dać użytkownikowi i potwierdzić hipotezę.”

To istotna zmiana w sposobie prowadzenia discovery. Zamiast przez długi czas dyskutować wyłącznie o tym, jak rozwiązanie powinno wyglądać, można szybciej przygotować jego działającą wersję i sprawdzić reakcję odbiorców. 

Jeśli hipoteza się nie potwierdzi, projekt można zatrzymać na wczesnym etapie. Jeśli wyniki są obiecujące, dopiero wtedy można angażować większe zasoby w projektowanie i development. 

Dla zarządu oznacza to przede wszystkim możliwość ograniczenia kosztu błędnych decyzji inwestycyjnych. 

W wielu organizacjach nowe produkty, usługi czy narzędzia wewnętrzne zaczynają się od planowania. Powstają roadmapy, budżety, harmonogramy i dokumentacja. 

Dopiero później pojawia się pytanie: czy użytkownik rzeczywiście tego potrzebuje? 

Vibe coding dobrze wpisuje się w sposób myślenia znany z Lean Startup. Zamiast od razu budować pełne rozwiązanie, organizacja może zacząć od eksperymentu, który pozwoli zweryfikować najważniejsze założenia. 

W podcaście pojawia się przykład studentki, która chciała stworzyć aplikację do wypożyczania ubrań. Pomysł wydawał się atrakcyjny, ale nie został wcześniej zweryfikowany z potencjalnymi użytkownikami. Zamiast od razu rozpoczynać development, zdecydowano się najpierw sprawdzić zainteresowanie usługą. Okazało się, że było ono praktycznie zerowe. 

Jak podsumowuje ekspert: 

„To oszczędziło jej mnóstwo czasu implementowania aplikacji.”

To dobry przykład pokazujący, że w innowacjach nie zawsze wygrywa ten, kto najszybciej zbuduje produkt. Często większą przewagę ma organizacja, która szybciej zdobywa wiedzę i potrafi zatrzymać nietrafiony pomysł, zanim pochłonie znaczące zasoby. 

Najdroższy projekt nie musi być tym, który kosztował najwięcej w developmentcie. Może nim być projekt, który przez wiele miesięcy pochłaniał czas ludzi i budżet, a po wdrożeniu okazał się rozwiązaniem, którego nikt nie potrzebował.